هر نویسنده ای که اراده می کند برای یکی از رسانه های جمعی اعم از مکتوب٬ دیداری و شنیداری بنویسد باید قبل از هر چیز به چهار سوال اساسی پاسخ دهد:

۱- چرا می خواهد بنویسد؟

ضرورت نوشتن درباره موضوع را بداند. طرح بیجا و بی دلیل هر موضوعی در رسانه شایسته نیست. انتخاب موضوع برای طرح در رسانه فهم و درک نویسنده را نسبت به شناخت جهان پیرامون می رساند. عدم آگاهی به حوادث و وقایع جهان برای همه کسانی که می خواهندبرای رسانه بنویسند ضروری است.

۲- چه می خواهد بنویسد؟

طبیعی است هر نویسنده ای تنها در صورت شناخت جوانب یک موضوع توانایی آن را دارد که درآن زمینه قلم بزند و بدون آگاهی از ابعاد مختلف یک موضوع نه تنها نوشته خوبی از آب در نمی آید بلکه این کار خیانت به مخاطب است یعنی ما می خواهیم از چیزی سخن بگوییم و درباره آن بنویسیم که اطلاعی از آن نداریم.

از سوی دیگر باید محدوده موضوعی را که می خواهیم در آن زمینه بنویسیم بشناسیم. اگر قرار است در زمینه موضوعی اجتماعی بنویسیم باید چارچوب موضوعی آن را تا تلاقی با محورهای موضوعات دیگر بشناسیم. ربط واقعی میان آنها را بدانیم و از چرخیدن نابجا  و بسط غیر ضروری پیرامون آن پرهیز کنیم.

۳- برای که می خواهد بنویسد؟

مخاطب شناسی یکی از اصول اساسی برای نویسندگی در رسانه است. نویسنده ای که نداند که مخاطبش کیست نوشته اش فاقد ارزش است و تنها خودش است که نوشته اش را می خواند. بنابراین شناخت مخاطب و آگاهی از زمینه های اجتماعی و روانشناختی مانند عواملی چون سن٬ جنس٬ تحصیلات٬ پایگاه اجتماعی٬ وضعیت سکونت و ... برای نویسنده رسانه ای ضروری است.

۴- در چه وضعیتی می نویسد؟

 درحال حاضر اقتضائات خاص در سطوح داخلی و خارجی چیست؟ نویسنده باید این اقتضائات را بشناسد. وضعیتی که درکشور حاکم است به چه شکلی است؟ زمان جنگ است یا صلح؟ تهدیدات داخلی و خارجی کدامند؟

از سوی دیگر ساختارها و چهارچوبها را بشناسد و در آن چارچوبها بنگارد.