رشته ارتباطات در سالهای اخیر وضعیت نابهنجاری در زمینه راه اندازی٬جذب دانشجو و اعضای هیئت علمی به خود گرفته است.دانشگاههای متعددی بدون داشتن قد دانشگاهی به راه اندازی دوره دکترای ارتباطات روی آوردند. بعضی ها که دانشگاهشان قد داشت خودشان کوتوله. بدون آنکه دوره های کارشناسی و کارشناسی ارشد را قبل از این در دانشگاه راه اندازی کرده باشند! بدون اینکه موسسین این دوره ها سواد ارتباطاتی داشته باشند! و بدون اینکه کمترین هدفی برای ارتقای این رشته در نظر داشته باشند. پذیرش شوندگان مقاطع دکتری و ارشد از مهندسی فیل شناسی تا میکروب شناسی همه به این ورطه آمدند. هیئت علمی ها همه نابغه. طرف در دوران زندگی اش یک خبر نه حتی تنظیم نکرد بلکه اصول خبر نویسی نخواند حالا مدرس برجسته روزنامه نگاری شده.  آن یکی با لکنت زبان به عرصه روابط عمومی آمده! دیگری ارتباطات را با ارتجاعات عوضی گرفته. آن طرفتر از وادی فضل به ارتباطات روی اورده. در برخی دانشکده ها و دانشگاهها حتی یک نفر ارتباطاتی یافت نمی شود.طرف از فلان دانشگاه یا موسسه و نهاد دیگر برای ضمن خدمت به این وادی آمده. با ۴۰ سال سن راننده مینی بوس در بخش ترابری فلان موسسه برای ارتقای جایگاه به ارتباطات آمده٬ ارتباطات را با ارتفاعات اشتباهی گرفته اند. می شناسم کسانی را آمدند و ارتباطات خواندند و گوجه فروشی می کنند.(انجمن گوجه فروشان ارتباطاتی)!!  می شناسم مدرس ارتباطات کسانی که دکترا هم گرفتند اما به جرات می توانم بگویم که یک کتاب ارتباطاتی نخوانده اند. اکتشافات ارتباطاتی. افسوس که هر آنکه ز مامان کند قهر  به ارتباطات روی آورد!!!