ادبيات انقلاب اسلامی 

بعد از وقوع هر تغییری در ساختار و اداره ی یک کشور، اعم از کودتا، اصلاح، قیام، انقلاب و ...متخصصین و نخبگان با اشتراک و اختلاف نظری و فکری به تحلیل وقایع و نقد و ارزیابی آن می پردازند. این امر کاملآ طبیعی است، چرا که معاصران در عرصه آن تغییر، بهترین ناظر بر وقایع هستند. حال سؤال این است با توجه به اینکه نزدیک به  سه دهه از عمر انقلاب اسلامی سپری شده، چرا دستگاه های مسئول و حتی نخبگان علمی کشور به این فکر نیفتادند که نوشته ها و متونی را که در مورد رهیافت های متعدد انقلاب اسلامی نگاشته می شود، نقد و ارزیابی کنند. آیا نقادی های تک بعدی و سطحی تحلیلگران و تئوری پردازان خارجی که هرگز به طور کلی به ماهیت و ذات انقلاب اسلامی نرسیدند، کفایت می کنند و نهایتآ نسل اول و دوم انقلاب تا کی باید از کنار نگاشته ها و متون مبتنی بر اصول غیر واقعی که در پی بردن به ریشه های واقعی انقلاب اسلامی موفق نبوده اند، به راحتی بگذرند؟ب رهمین اساس  به سراغ مصطفی ملکوتیان استاد دانشگاه تهران و تحلیلگر مسائل انقلاب رفتم. ایشان نیز ضمن پرداختن به موضوع بحث بازتاب های منطقه ای و بین المللی انقلاب اسلامی را نیز برای ما تبیین کردند. آنچه در پی می آید متن گفت و گوست.

سید علی محمد آذربخش

* جناب دكـتـر مـلـكـوتيـان !چـه رهـيــافــت هــايــى را بــراى نـوشــتــه هــا و كـتــاب هــايــى كــه در زمـيــنــه انــقــلاب اسلامـى نـگـاشـتـه شـده انـد، مـى تـوان برشمرد؟ تاكنـون هزاران كتـاب ، رساله ، تحـقـيــق و ...در زمـيـنـه انـقــلاب اسلامى به رشته تحرير درآمده و بخش قابل توجهى از اين نوشته ها در بيرون از ايران نوشته شده است .به هر حال مراكز قدرت جهانى و.....